Cappuccino

Ik begon met een cappuccino. De smakelijke vloeistof vult de leegte een beetje op. Het motregent buiten, maar de bomen en het gras blijven hun felle frisgroene kleur houden. Alsof het oude weggespoeld wordt, en het nieuwe alle kansen in het leven grijpt om te groeien. Ik zet de ramen wat verder open en geniet van de frisse lucht. Meteen krijg ik kippenvel van de kou. De mok houdt mijn handen warm. De vloeistof mijn slokdarm en maag. De warmte en de kou geven me een idee. Snel trek ik mijn jas aan. Mijn portemonnee grits ik weg en mijn schoenen schiet ik snel aan. Ik ren door de regen en begin keihard te lachen. De natuur glimlacht mee. Ik kom op het plein aan en zie een zwerver blokfluit spelen, een hoed voor zich. Ik loop glimlachend op hem af, en leeg mijn hele portemonnee bij hem. Hij kijkt me vreemd aan, maar lacht dan ook.

De kans van mijn leven heb ik nu eindelijk ook gegrepen.